3 minuten

Het zijn barre, barre tijden. Het is totaal niet zeker of, wanneer en hoe de nationale competities nog worden uitgespeeld. Het komende EK is daarom al een jaar verschoven, je weet er ongetwijfeld van. Grootste zonde die daarbij komt kijken, is dat we ook moeten wachten op epische voetbalreclames. Allerlei merken hadden ongetwijfeld weer prachtige beelden in petto, zij hebben in het verleden immers vaak genoeg bewezen dit kunstje te beheersen.

Door: Sander van den Berg – 16 april

Reclames met voetballers in de hoofdrol: het is een genre op zich. En van alle tijden. De eerste voetballer die er echt naam mee maakte was Johan Cruijff. Voor de volle 114 procent geloofde hij erin dat je als voetballer meer bent dan iemand die relatief vaak op voetbalschoenen loopt. “Voetballers zijn een merk”. Hij was zijn tijd vooruit. Zo maakte Cruijff bijvoorbeeld reclame voor sigaretten, om jaren later een anti-roken spot op te nemen in opdracht van de Catalaanse regering. Cruijff verruilt de sigaret voor de lolly en leuk detail: de verkoop van lolly’s verdubbelt in Catalonië na die overstap.

Zo’n andere grootheid had vrij recent nog de hoofdrol in een reclame. Maradona ontkurkt in een leeg Philips Stadion op virtuoze wijze een flesje Bavaria 0.0. Precies op dezelfde manier zoals Marco van Basten dat in 1993 deed in San Siro. Pluisje was neergestreken in het Brabantse Mierlo voor een trainingskamp met zijn toenmalige club Al-Fujaira, dus zo kwam het allemaal mooi uit.

Van Maradona is het een kleine stap naar Nathan Rutjes. Beiden spreken namelijk belabberd Engels. Althans, zo mocht Nathan ons laten geloven in een reclame voor drop. Meneer is dan misschien niet de Mol, hij is wel een reclamester.

Een bedrijf dat om de zoveel maanden een lading voetballers een extra schnabbel geeft is Albert Heijn. Vaak voor de voetbalplaatjes, anders wel voor iets als wuppies. Onder andere Jackie en Donny stalen dit jaar de show.

De fijnste AH-reclame met voetballers komt overigens uit 2009. Met meneer Van Dalen als aanvoerder, draven de Eredivisie-sterren van weleer op in appie-kloffie. De ‘making of’ mag er ook zijn.

In datzelfde jaar bezocht Luis Suarez een zaak van Beter Horen. De Uruguayaan was in bloedvorm.

We gaan nog iets verder terug in de tijd. In 2006, voorafgaand aan het WK in Duitsland, leek het Vodafone leuk om Gijpie en Kieft samen op pad te sturen. Het werd een vijfdelige serie, waarbij niemand het erg had gevonden als dit langer had geduurd.

Dan eentje waarvan ik tot op de dag van vandaag niet weet wat de bedoeling ervan was. Desalniettemin is het tof om al die oude sterren te zien.

Hoe anders is dat bij de koning van de voetbalreclame: Nike. De Amerikanen hebben de voetbalreclame naar een hoger niveau gebracht en de lat voorgoed verhoogt. Hun reclame voorafgaand aan het WK van ’98 trapte het tijdperk af waarin reclames korte speelfims werden.

Weet je trouwens dat Roberto Carlos keurig Nederlands spreekt? Niet? Ach, hijzelf waarschijnlijk ook niet.

Tevens waren de Brazilianen op het vliegveld het begin van ‘Joga Bonito’. Ronaldinho die een paar keer op de lat schiet ken je vast wel, maar deze reclame is net zo tof.

We blijven even bij de Nike reclames. Een van de meest iconische is degene die hoort bij het WK van 2010. Rooney als hobo, Cristiano Ronaldo bij The Simpsons… onvergetelijk.

De meest machtige reclame uit de Nike-koker komt echter uit 2002. Het zal ook een kwestie van nostalgie zijn. Klein s/o ook naar Junkie XL, de Nederlandse producer die verantwoordelijk is voor de dwepende variant van Elvis’ A Little Less Conversation.

Zo’n andere gigant in voetbalcommercials is Pepsi. Als je deze reclame ziet snap je waarom.

Terug naar Nederlandse bodem. Terug naar een stukje televisiegeschiedenis. Beter dan de Ditzo reclames met John de Wolf is het niet meer geworden.

Om toch nog een héél klein beetje in de EK-sferen te komen, sluiten we af met onze bondscoach. Wat kan ‘ie coachen hè.

Zolang het kan en mag is FC Afkicken er gewoon hè!

Elke dag. 12.00 uur. Moet je meemaken.