De Kijkwijzer: Zuid-Amerikaanse kraker in strijd om Qatar, Anderlecht te gast bij opzienbarende stadgenoot

28 januari 2022 - 17:00

De meest langdradige maand van het jaar is weer bijna gedaan. Maar niet voordat de FIFA er nog even een interlandbreak doorheen drukt. In Azië en Noord- en Zuid-Amerika lopen ze namelijk, mede door corona, een beetje achter in de kwalificatiestrijd voor het dodelijkste en meest bloedige toernooi ooit: het WK in Qatar. Toch wijken daardoor niet alle competities, want in België en Portugal wordt er gewoon gevoetbald. Daarnaast staan op de Afrika Cup de kwartfinales voor de deur. En daardoor staan er ook dit weekend weer vijf leuke duels op het programma.

Door Luuk ten Kleij

Vrijdag, 22.00 uur: Colombia – Peru

De spanning is om te snijden in de CONMEBOL-versie van de WK-kwalificatie. Met nog vier duels te gaan zijn Brazilië en Argentinië al verzekerd van een vliegticket naar Doha, Ecuador heeft nog zes punten nodig om zich eveneens te plaatsen. Daarachter is de strijd om één direct ticket en één play-offticket om te snijden. Nummer vier Colombia heeft slechts vier punten voorsprong op nummer negen Paraguay. En dus is het deze interlandbreak cruciaal om goede resultaten neer te zetten.

Vooral vrijdagavond wordt dat belangrijk, want de Colombianen en Peruvianen zijn elkaars grootste concurrent. Beiden hebben zeven punten, maar Colombia heeft een net iets beter doelsaldo. Los Cafeteros zal vanavond in Barranquilla moeten afrekenen met het thuissyndroom. In eigen land won het namelijk alleen van Chili en Bolivia. Verder speelde het vier keer gelijk en verloor het met 3-0 van Uruguay. Vooral die gelijke spelen vormen een probleem. In totaal moesten de Colombianen, komende interlandbreak met onder anderen James Rodríguez, Radamel Falcao en Juan Cuadrado in de gelederen, namelijk al acht keer de punten delen; het meest van alle landen.

Ook Peru, dat naast een hit van Ed Sheeran ook nog een land is, presteert wisselvallig. Het verschil is dat La Blanquirroja juist teveel nederlagen lijdt; al zeven. Alleen hekkensluiter Venezuela presteert in dat opzicht slechter. Eén van die verliespartijen zal de Peruvianen bovendien weinig vertrouwen geven voor vanavond; in Lima ging het in juni met 3-0 onderuit tegen Colombia. Als het land van Miguel Araujo, Renato Tapia en Sergio Peña wil opgaan voor een herkansing voor het enigszins teleurstellende toernooi in 2018 – waarin het al in de groepsfase werd uitgeschakeld – zal het zich moeten revancheren. Anders zetten de Colombianen een grote stap richting hun zesde WK-deelname.

Zaterdag, 20.00 uur: Burkina Faso – Tunesië

Waar er in Azië en Noord- en Zuid-Amerika om de WK-tickets wordt gevoetbald, staat in Afrika de continentale eer op het spel. De Afrika Cup nadert namelijk zijn ontknoping. Nog acht landen zijn in de race om het reeds uitgeschakelde Algerije op te volgen als Afrikaans kampioen. Tot de favorieten behoren zowel de Burkinezen als de Tunesiërs niet, maar na de uitschakeling van enkele grote landen en met de kennis dat het pad naar de finale relatief eenvoudig is, zal de droom in beide landen groter en groter worden.

Vooral voor Burkina Faso zou dat een welkome afleiding zijn. In het land vond afgelopen week namelijk een staatsgreep plaats. Wil het land van Bertrand Traoré voor de vierde keer in de historie de halve finales bereiken, zal het zich moeten afschermen van die onrust. Ook omdat het spel van De Hengsten zelf tot nu toe niet extreem overtuigend is. Het won nog maar één keer, in de groepsfase tegen Kaapverdië. En daar kwam nog flink wat geluk bij kijken ook. Uiteindelijk leidde het allemaal tot een tweede plaats in Groep A, wat de Burkinezen koppelde aan Gabon. Tegen hen bleek een bloedstollende penaltyreeks, met een hoofdrol voor doelman Hervé Koffi, nodig om door te bekeren.

Voor Tunesië ging het overleven van de vorige ronde soepeler. Tegen Nigeria, één van de topfavorieten voor de eindzege, hielp een blunder van Sparta Rotterdam-goalie Maduka Okoye de Noord-Afrikanen naar de winst. De rode kaart voor Alex Iwobi bleek daarbij eveneens een flinke steun in de rug. Toch zullen de Adelaars van Carthago niet overlopen van vertrouwen. In een groep met Mali, Gambia en Mauritanië won het namelijk alleen van dat laatste land. Tegen de Malinezen – het duel met een hoofdrol voor Janny Sikazwe – en de Gambianen ging het met 1-0 onderuit. En toch ligt een finaleplaats binnen handbereik. Het kan allemaal op deze Afrika Cup.

Zondag, 13.30 uur: Union Saint-Gilloise – RSC Anderlecht

Een promovendus tegenover een traditionele grootmacht. Op voorhand zou je denken dat dit dan een duel is tussen de hekkensluiter en de koploper. Niets is minder waar. Dat Anderlecht het moet doen met een vierde plek, is gezien de recente resultaten van Paars-Wit niet geheel verrassend. Dat Union bovenaan staat, is dat zeker wel. Les Unionistes presteren al van meet af aan uitstekend en tonen nog maar weinig tekenen van zaken. Middenin een reeks vol krakers moet de stadsderby met Anderlecht een volgende prooi worden.

Eerder dit jaar lukte dat al. Op bezoek bij de ploeg van Vincent Kompany legde Union destijds direct de zwaktes van Anderlecht bloot. Mede door defensief geschutter van de thuisploeg won Union in de eerste speelronde met 3-1. Eenmalig bleek die stunt niet. Union verloor al niet meer sinds november, toen het onderuit ging tegen OH Leuven. Daarnaast is de ploeg nog steeds een plaag voor de traditionele topploegen. Zo won het vorige week met 2-1 van KRC Genk en hield het gisteren Club Brugge op 0-0.

Anderlecht kan er niet over meepraten. Kompany heeft zijn defensieve kennis nog altijd niet kunnen overbrengen op zijn team. Met Lisandro Magallán en Wesley Hoedt als centraal duo is het evenwel ook niet geheel verrassend dat de verdediging Anderlechts achilleshiel is. Toch was het 1-1 gelijkspel tegen het zeer teleurstellende Standard de Liège twee weken geleden bijzonder pijnlijk. Hetzelfde geldt voor de thuisnederlaag tegen Cercle Brugge afgelopen woensdag. Het neemt niet weg dat Anderlecht wel degelijk vooruitgaat. In december wist het Club bijvoorbeeld op 2-2 te houden. Daarnaast won het die maand met 5-0 bij RFC Seraing en veegde het Beerschot VA met 7-0 van de mat. Het is echter ook tekenend voor de wisselvalligheid die de Brusselaars op plek vier laat hangen. Daar zal Anderlecht zondag mee moeten afrekenen, anders is de op papier kleine stadsgenoot tegen ieders verwachting uit zicht.

Zondag, 20.00 uur: Senegal – Equatoriaal-Guinea

Van alle grote landen binnen het Afrikaanse voetbal is Senegal één van de weinigen die tot nu toe wist te overleven op de Afrika Cup. Dat ging evenwel niet zonder slag of stoot. In de groepsfase won het pas in blessuretijd, ook nog eens door een dubieuze penalty, van Zimbabwe. Tegen Guinee en Malawi bleef het vervolgens op 0-0 steken. Het zorgde wel voor een eerste plek in Groep B, wat de ploeg in de achtste finales tegenover Kaapverdië zette. En wat zich in die wedstrijd afspeelde, is haast met geen pen te beschrijven.

Een all-inclusive tripje naar de Senegalese hoofdstad Dakar; je zou haast denken dat de Algerijnse scheidsrechter Lahlou Benbraham en zijn VAR dat dinsdag in het vooruitzicht zijn gesteld. Al na twintig minuten moesten de Kaapverdianen na een belachelijke rode kaart met tien man verder, nog binnen het uur werden de eilandbewoners na een nog schandaligere rode kaart gereduceerd tot een negental. Het land van de aangeslagen Sadio Mané ging er vervolgens met pijn en moeite overheen en won met 2-0.

Overtuigen doet de verliezend finalist van 2019 zodoende absoluut nog niet. Toch staat vast dat De Leeuwen van de Teranga nog geen goal hebben geïncasseerd. Chelsea-doelman Édouard Mendy zal erop gebrand zijn die reeks door te zetten. Onmogelijk is dat niet, want in vier duels scoorde de opponent van zondag, Equatoriaal-Guinea, nog maar twee keer. Zij stonden echter eveneens weinig toe; doelman Jesús Owono hoefde slechts eenmaal te vissen. En sowieso is Nzalang Nacional niet te onderschatten. Niet alleen werd de achtste finale tegen Mali via een knappe penaltyserie overleefd, het land won eerder dit toernooi al van titelhouder Algerije. Bovendien is het een echte toernooiploeg. Deze editie is het de derde keer dat Equatoriaal-Guinea meedoet aan de Afrika Cup en bij alle drie de deelnames bereikte het minimaal de kwartfinales. Senegal is gewaarschuwd.

Zondag, 21.30 uur: FC Porto – CS Marítimo

Niet alleen in België wordt er gevoetbald, bij onze grootste concurrent op de coëfficiëntenranglijst gebeurt dat ook. En daar komt koploper Porto in actie, de ploeg die sinds vorig weekend de titel al kan ruiken. Doordat achtervolger Sporting CP diep in blessuretijd onderuit ging tegen SC Braga en De Draken zelf wonnen FC Famalicão, heeft de ploeg na negentien duels een marge van zes punten naar Sporting. En dus is de kans groot dat Porto het golfbeleid – sinds 2017 wisselt het als eerste en tweede eindigen elk jaar af – in 2022 doorzet.

Het is een positieve afleiding voor de problemen die de Portoenses hebben. De UEFA strafte de club begin december namelijk omdat het nog achterstallige schulden had staan. Het ene gevolg – een boete van ruim 200 duizend euro – is niet zo’n groot probleem. Het andere, mogelijke, gevolg wel. Als Porto haar schulden voor 31 januari niet afbetaalt, kan de ploeg volgend jaar worden uitgesloten van Europees voetbal. Vooralsnog is niet naar buiten gekomen dat Porto aan die verplichting heeft voldaan. En dus zal het achter de schermen van Estádio do Dragão rommelen.

Sportief mag dat allemaal evenwel geen issue zijn. Helemaal niet tegen Marítimo. De ploeg, afkomstig van Madeira – het geboorte-eiland van Cristiano Ronaldo – presteert zoals gewoonlijk als een stabiele middenmoter. Sinds haar promotie in 1985 is de ploeg een vaste waarde op het Portugese hoogste niveau. Incidenteel bereikt het eens Europees voetbal – voor het laatst in 2017 – en soms draait het mee in de grauwe middenmoot. Vorig jaar schurkte het ineens tegen degradatie aan, maar het hield aan het einde van de rit een punt marge over naar de play-offplekken. Die degradatiezone is dit jaar ver weg. Europees voetbal behoort daarentegen wel tot de mogelijkheden. In die strijd is een stunt zondag echter wel nodig. En dat lijkt ook voor de eilandbewoners toch echt een stap te ver.