De Kijkwijzer: Roma op bezoek bij Toscaanse reuzendoder, Afrika Cup begint aan knock-outfase

21 januari 2022 - 17:55

Het nieuwe jaar is amper drie weken oud en er staat alweer een interlandperiode voor de deur. Op alle continenten, behalve Europa, gaat volgende week de WK-kwalificatie verder. En dus ligt dan een deel van de competities weer stil. Het is dit weekend daarom extra genieten van het clubvoetbal, dat weer genoeg leuks te bieden heeft. Maar ook de Afrika Cup, die zondag begint aan de knock-outfase, verdient de aandacht.

Door Luuk ten Kleij

Zaterdag, 18.30 uur: Sevilla – Celta de Vigo

De grootste teams van Andalusië en Galicië tegenover elkaar; nog niet heel lang geleden betekende dat een duel tussen twee subtoppers. Dat is inmiddels veranderd. Celta is dit seizoen niet meer dan een middenmoter, Sevilla werpt zich juist op als grootste concurrent van koploper Real Madrid. Onder Julen Lopetegui hebben Los Nervionenses zichvan gedoodverfde Europa League-winnaar ontwikkeld tot een vaste Champions League-deelnemer. Deels door de eigen prestaties, deels door de nivellering in de Spaanse top.

Celta heeft die slag gemist. Los Celestes stonden in 2017 nog in de halve finales van de Europa League, maar schurkten vooral in 2019 en 2020 tegen degradatie aan. Vorig jaar toonde de ploeg onder leiding van Eduardo Coudet met een achtste plaats enig herstel, maar dit jaar is Celta weer teruggezakt. Dat komt voornamelijk door de wisselvalligheid die het tentoonspreidt. Waar het de ene week FC Barcelona op een gelijkspel houdt of wint bij het verrassend goed presterende Real Betis, ligt het de andere week uit de beker door onderuit te gaan bij derdeklasser Atlético Baleares.

Sevilla daarentegen is een stuk stabieler, al was de bekeruitschakeling in de hectische derby tegen Betis vorige week een smetje. In de competitie gaat het evenwel uitstekend. Als nummer twee heeft Lopetegui’s equipe na 21 duels al acht punten voorsprong op nummer drie Betis. De achterstand van vier punten op koploper Real is bovendien te overzien. Helemaal als Sevilla aanvallend eens gaat overtuigen – de laatste keer dat de ploeg vaker dan twee keer scoorde was in oktober tegen Levante UD (5-3) – is dit seizoen het onmogelijk geachte mogelijk. Winst op Celta is dan wel cruciaal.

Zaterdag, 21.30 uur: Sporting CP – SC Braga

De Liga Portugal Bwin is – samen met de Servische Linglong Tire SuperLiga – misschien wel de meest voorspelbare competitie van Europa. De traditionele top-drie bestaande uit Sporting, FC Porto en SL Benfica strijdt om de titel, Braga mag het als eeuwige nummer vier met de kruimels doen. Ook in 2022 is dat de situatie. Porto staat bovenaan, op drie punten gevolgd door Sporting. Benfica staat daar alweer zes punten achter en liefst negen punten daarachter volgt Braga. Het maakt het seizoen als haast gewoonlijk relatief saai voor Braga, terwijl Sporting vol aan de bak moet om haar titel te prolongeren.

Een duel tegen Braga is dan verre van ideaal, want de Noord-Portugezen zijn altijd een taaie ploeg voor de topclubs. Toch kan Sporting met een goed gevoel toeleven naar zaterdag. De nederlaag op de Azoren bij CD Santa Clara twee weken geleden zorgde voor een matig begin van het nieuwe jaar, maar met een 2-0 zege bij FC Vizela pakten de Lissabonners de draad vorige week weer keurig op. Vooral de defensie is een wapen, want in achttien duels incasseerde Sporting nog maar tien goals. Daar staat tegenover dat het slechts 34 keer scoorde.

Met een doelsaldo van 32-19 heeft Braga in grote lijnen hetzelfde probleem. Maar waar Sporting relatief stabiel is, kenmerkt het seizoen van Os Arsenalistas zich door hoge pieken en diepe dalen. Zo werd er in november met liefst 6-1 verloren bij Benfica, maar won het eind december wel met 6-0 bij FC Arouca. En in de beker won het in november met dezelfde cijfers van Santa Clara. Het zit er zodoende wel in bij Braga, maar het komt er lang niet altijd uit. Zodoende kan het een pijnlijke avond worden voor Sporting. Al is een doodsimpele zege misschien realistischer.

Zondag, 13.00 uur: FC Metz – OGC Nice

Nice op plek negen, Metz op plek tien. Zo waren beide ploegen vorig jaar aan het einde van de rit gerangschikt. Vijf punten scheidden beide ploeg van elkaar in de grijze middenmoot van de Ligue 1. Een seizoen zonder positief of negatief gevolg, maar ook een seizoen zonder echte spanning. Dit jaar is alles anders, al zal alleen Nice daar echt blij mee zijn. Want waar de hyperambitieuze Zuid-Fransen knap tweede staan, staat nummer zestien Metz maar twee punten boven de degradatiezone.

Zo is het verschil met vorig seizoen groot. Nice stelde vorig jaar juist teleur. Onder leiding van INEOS wil de ploeg standaard meedoen om de Champions League-tickets. Om dat te bereiken, werd afgelopen zomer maar eens de portemonnee getrokken. Vooral voor Nederlanders, want met Pablo Rosario, Calvin Stengs en Justin Kluivert trokken liefst drie landgenoten naar de Middellandse Zeekust. Met wisselend resultaat. Want waar Rosario een belangrijke kracht is op het middenveld, moeten Stengs en Kluivert het met relatief veel minder minuten doen.

Bij Metz vinden we geen landgenoten terug. Voor hen was er afgelopen zomer dan ook geen noodzaak om de selectie grondig te renoveren. Een tiende plek werd bij de jojoclub met gejuich ontvangen. Dit jaar zijn de degradatiezorgen echter als vanouds terug. De 1-0 zege bij Stade de Reims vorige bleek cruciaal om voor even uit de kelder te ontsnappen, maar een echte marge heeft het nog lang niet. Uit de heenwedstrijd kan het evenwel vertrouwen op doen; in november won Metz knap met 1-0 in Nice. Het tekent direct de wisselvalligheid bij de laagvlieger, op wiens prestaties geen pijl te trekken zijn. En dus is het maar de vraag wat Nice zondagmiddag kan verwachten.


Zondag, 18.00 uur: Empoli – AS Roma

Een nietige promovendus die na haar vorige promotie direct weer degradeerde tegenover een ambitieuze ploeg onder leiding van José Mourinho. Het doet vermoeden dat er grote verschillen bestaan tussen Empoli en Roma. Niets is minder waar. Op plek elf staan de verrassende Toscanen slechts zes punten achter de teleurstellende hoofdstedelingen, die zichzelf terugvinden op de zevende stek. Volledig tegen de verwachtingen in zijn beide ploegen daarmee elkaars concurrenten in de strijd om een Europees ticket.

Waar dat voor Empoli vooral een ontspannend gevoel oplevert, werkt het voor Roma verstikkend. Mourinho levert nog niet waarvoor hij werd gehaald en moet vol aan de bak om überhaupt Europees voetbal te halen. Zondag niet winnen betekent namelijk dat de Romeinen hoogstwaarschijnlijk uit de top-zeven vallen. Mocht dat aan het einde van het seizoen ook zo zijn, heeft het de beker nog als vangnet. Daarin bereikte het donderdag met pijn en moeite de kwartfinales; tegen Serie B-club Lecce moest het een 1-0 achterstand ombuigen in een 3-1 zege.

Het zegt alles over de wisselvalligheid die Mourinho er maar niet uit krijgt. Empoli zal daardoor bloed ruiken. Niet alleen presteert de ploeg zeer verrassend, het toont eveneens aan niet bang te hoeven zijn voor grote ploegen. Zo werd het woensdag pas na verlenging door Internazionale uit de beker gekegeld, gaf het begin deze maand pas in blessuretijd een zege weg bij Lazio en won het eerder dit seizoen razend knap op bezoek bij zowel Juventus als Napoli. Daarnaast rekende het thuis al af met Fiorentina. Het is te hopen dat Mourinho zijn manschappen goed voorbereidt, want anders kan het nog wel eens een heet avondje worden in Toscane.

Maandag, 17.00 uur: Guinee – Gambia

De groepsfase van de Afrika Cup zit er alweer op. Het duurde even voordat het echt loskwam, maar uiteindelijk toont het toernooi aan voor genoeg vermaak te kunnen zorgen. Het eerste deel zorgde bovendien voor enkele verrassingen. Zo liggen outsider Ghana en titelhouder Algerije er al uit. Daarvoor in de plaats komen dan natuurlijk ook enkele stunts. Bijvoorbeeld van de Comoren, dat de Ghanezen uit het toernooi kegelde. En ook die andere debutant, Gambia, knokte zich knap door de groepsfase.

Vooral die prestatie is razend knap. Het op een klein stukje kust na volledig door Senegal omringde land is kijkend naar de FIFA-ranglijst de slechtste deelnemer dit toernooi. Bovendien kampten de Gambianen voorafgaand aan het toernooi met flinke coronazorgen. Toch lukte het om in een poule met Mali en Tunesië, toch twee outsiders voor de titel, liefst zeven punten te verzamelen. En niet alleen daarin blonk het uit. Het kleine stukje kustlijn blijkt namelijk ook een goede trainingsplek te zijn om te duiken.

Wat in elk geval vaststaat, is dat de ploeg van de bondscoach Tom Saintfiet niet te onderschatten is. Met Omar Colley (Sampdoria), Ebrima Darboe (Roma) en sterspeler Musa Barrow (Bologna) loopt er sowieso genoeg kwaliteit rond. Daarnaast is opponent Guinee tot nu toe weinig overtuigend. Ondaks spelers als Ilaix Moriba (RB Leipzig), Naby Keïta (Liverpool) en Amadou Diawara (Roma) won het in de groep alleen van Malawi. Tegen Senegal bleef het 0-0, van het al uitgeschakelde Zimbabwe werd verloren. En dus wordt het voor de Guineeërs duimen zaterdag. Het zullen waarschijnlijk ook de enige mensen zijn die niet juichen voor de sympathieke Gambianen. Op topscheidsrechter Bakary Papa Gassama uit Gambia, één van de kandidaten voor de finale, wellicht na.