Hoekie_B: Ultra’s

18 september 2021 - 12:23

Ik denk dat wij NAC supporters mede verantwoordelijk zijn voor deze ellende. Bij NAC heerst in het stadion over het algemeen een rauwe Engelse sfeer van gezang en gebrul richting het veld en de supporters van de tegenstander. Graag namen wij andere clubs op de korrel over hun sfeerloze thuishavens die we vergeleken met begrafenissen en stiltegebieden.

In ieder geval was het zo dat er meer en meer groepjes tieners en twintigers in hun kantine bedachten dat het zo niet langer kon. Er moest meer sfeer in hun stadion komen. Het begin was nog wel onschuldig: ze namen een trommel mee op het vak en dat gebonk bepaalde welke nummers er goed in de maat meegezongen konden worden. Of niet, want we kennen ook allemaal het geluid van een eenzame trommelaar in een stadion zonder dat er iemand meezong. Dat was het dus niet helemaal. Driftig speurde men op Youtube naar Argentijnse beelden in de stadions en die gebruiken moesten hier overgenomen worden. Omdat het in grotere vakken soms onhandig is dat verschillende plukjes mensen andere deuntjes inzetten kwam er een megafoon mee in het vak. Degene met de grootste bek kreeg in een paal een eigen kooitje zodat iedereen hem kon zien en hij bepaalde de liedjes: de capo.

Ik vraag me dan af hoe dat vooraf gaat. De capo zit thuis in de studeerkamer met een bakje koffie het draaiboek op de computer uit te werken. ‘Ok, dus als ik nou in de 9de minuut eens het lalalalala lalalalalalalala (pipi langkous) inzet en ik zing het drie keer rond, dan kunnen we in minuut 12 beginnen met lalalalala lalalalala bella ciao bella ciao. Ja, dat gaat lekker in elkaar over. Wel even goed opletten dat iedereen bij die nummers tegelijk, even hoog en in de maat springt, anders flikkeren we ze het vak uit.’

Wat op die beelden uit Argentinië ook te zien was dat de fanatiekelingen hun shirt uitdeden, met die temperaturen in  Buenos Aires en Rosario is het geen doen om de hele wedstrijd te staan springen met een bezweet T-shirt aan. Vervolgens gingen dus ook de boerenzonen uit Tubbergen en Borger in hun blote bast staan in het Polman stadion en de Oude Meerdijk bij 3 graden boven nul. Stijve tepels van de kou is het gevolg. Dit is zelfs nog niet het dieptepunt, want iemand heeft bedacht dat het nog leuker is om met z’n allen om te draaien, arm in arm te gaan staan en dan gaan zingen en springen. Met je rug naar het veld dus. Daarover gesproken: de wedstrijd is voor deze Ultra’s van ondergeschikt belang. Sterker nog: ze vinden het bloedirritant dat de rest van het stadion reageert op een foute beslissing van de scheids of een doelpunt, want dat is een hinderlijke onderbreking van hun repertoire.

Bij een tegendoelpunt valt het nog wel mee, want dan blijft het stil en kunnen ze gewoon doorgaan met zingen. Elders in het stadion spontaan een liedje zingen is helemaal not done bij deze clubs, want dan ondermijn je het gezag van de ultra’s. Mijn tip aan eenieder in een voetbalstadion: kijk lekker naar de wedstrijd, zing lekker mee als er wat spontaan ingezet wordt en als je daar geen zin in hebt doe je het niet. Reageer op wat er op het veld gebeurd en alsjeblieft, hou in godsnaam je kleren aan.