‘Haben Sie eine Stunde?’ De grootste Europese comebacks

26 augustus 2021 - 12:51

Feyenoord liet vorige week in de eigen Kuip geen spaander heel van Elfsborg. Ruim voor tijd stond de eindstand van 5-0 al op het scorebord. Er lijkt dus geen vuiltje aan de lucht voor de Rotterdammers, maar het verleden wijst uit dat een elftal nooit te vroeg op de lauweren moet gaan rusten.

Barça in extremis
Paris Saint Germain dacht eindelijk die grote scalp in de Champions League te pakken te hebben. In de Franse hoofdstad wisten ze de Catalaanse aanvalsmachine MSN tot stilstand te brengen, terwijl de zij zelf in beide helften tweemaal het net vonden. Toen de minuten in de return ook langzaam maar zeker wegtikten, leek niets meer een Parijse kwalificatie in de weg te staan, maar dat was even buiten de eigen latere recordaankoop Neymar gerekend. 

De Braziliaan was de hele wedstrijd een plaag voor de Franse defensie. Hij versierde eerder al een strafschop waaruit Messi de 3-0 maakte, maar Edinson Cavani maakte vervolgens een remontada van Barça nog schier onmogelijk. Barça scoorde in de laatste minuten toch nog drie keer en bezegelde daarmee het lot van de Parijse club alsnog: 6-1. Neymar nam twee van die late doelpunten voor eigen rekening, de laatste kon Sergi Roberto uit zijn voorzet binnen werken. 

Als een kaartenhuis
Dinamo Minsk trok een paar jaar geleden met een zelfde marge als die van PSG naar Sint Petersburg, voor hun Europa League-voorronde tegen Zenit. Toen middenvelder Leandro Paredes, inmiddels net als Neymar onder contract in Parijs, na 72 minuten het veld moest ruimen met zijn tweede gele kaart, leek het tweeluik in Belarussisch voordeel beslist. De Argentijn had zijn club met een verrassend indraaiende vrije trap nog wel op voorsprong gebracht, maar in ondertal nog twee treffers maken om tenminste verlengingen af te dwingen, leek onmogelijk.

Het was Artem Dzjouba die anders zou beslissen. De Russische spits bracht binnen drie minuten de strijd op gelijke hoogte en completeerde even later zijn hattrick in de verlenging, waarin Dinamo Minsk andermaal de leiding had genomen en met hun uit-doelpunt weer hard op weg leek naar de volgende ronde. Invaller Robert Mak mocht met een dubbelslag in de slotminuut de eindstand zelfs naar 8-1 tillen.

Heksenketel in Belgrado
In 1985 mochten de Queen’s Park Rangers voor een tweede en laatste keer hun opwachting maken in Europa. Met een overtuigende 6-2 overwinning op Highbury, waar de Londenaren hun Europese thuisduel moesten spelen, leek alles in kannen en kruiken. De Joegoslaven bleken zich echter niet zo makkelijk gewonnen te geven en zetten in eigen huis alles op alles om het pakslaag in de heenwedstrijd recht te zetten. En dat zou ze lukken ook. Na iets meer dan een uur had Partizan de gewenste 4-0 al op het bord staan.

Misschien dat QPR-coach Alan Mullery een iets andere tactiek gekozen als hij had geweten dat zijn ploeg door uit-doelpunten op uitschakeling stond. Dat bleek echter niet het geval, toen hij zijn spelers na het laatste fluitsignaal kwaad uit de spelerstunnel terugriep om de naar zijn idee volgende verlenging te spelen.

Kostbare rode kaarten
Een comeback is natuurlijk des te indrukwekkend als deze ten koste gaat van een absolute topclub. Dat kan zeker gezegd worden van de vierde ommekeer in onze lijst. Juventus dacht met een 3-1 zege in Turijn weinig meer te vrezen te hebben van Fulham. Zeker toen David Trezeguet na 2 minuten op Craven Cottage de strijd in het slot leek te gooien. Maar de Engelsen roken bloed, toen Fabio Cannavaro na nog geen half uur spelen mocht inrukken. Volgens Björn Kuipers zou de Napolitaan een doorgebroken speler onderuit hebben getrokken.

De intenties van Alberto Zaccheroni werden vervolgens meteen duidelijk, toen hij een middenvelder naar de kant haalde ten faveure van Zdenek Grygera: kosten wat kost moesten achterin de meubelen gered worden. Hoewel het houtwerk Juventus nog een paar keer redde, mocht de komst van de Tsjech uiteindelijk niet baten. Met doelpunten vlak voor en na rust bracht Zoltan Gera de twee teams op gelijke hoogte, waarna Clint Dempsey met een fenomenale stift de winnende aantekende. Juventus eindigde zelfs nog met negen man na een rode kaart van Jonathan Zebina, maar misschien is het opmerkelijker dat Felipe Melo daarna slechts geel pakte, terwijl we ons van hem toch vooral rode prenten kunnen herinneren.

Op z’n Duits
Nadat Feyenoord VfB Stuttgart in het Gottlieb-Daimler Stadion een 1-3 pandoering had gegeven, stond stond toenmalig hoofdcoach Leo Beenhakker met de van hem gekende bravoure de pers te woord. Of hij misschien kon duiden wat er mis was met het Duitse voetbal? Don Leo zou Don Leo niet zijn als hij daar niet met een gepeperde uitspraak antwoord op zou geven. ‘Haben Sie eine Stunde?’

Zijn respons viel duidelijk niet in goede aarde. Getergd tot op het bot kwamen de Duitsers naar de Kuip. Krasimir Balakov, Kristijan Djordjevic en – in de blessuretijd – spits Fredi Bobic, in eigen stadion al goed voor de enige Duitse treffer, maken het onmogelijk gewaande waarheid. Na een nagenoeg perfect optreden ligt Feyenoord ligt alsnog uit de Europa Cup.

Nog nooit werd dus een marge van 5-0 uit handen gegeven, maar in Europees verband kan je maar beter niet de huid verkopen voor de beer goed en wel geschoten is. Er zijn in het verleden duidelijk gekkere dingen gebeurd.