Jong Oranje Europees kampioen in eigen land

29 maart 2021 - 13:34

Door: Sander Grasman

In de voetbalgeschiedenis hebben vele teams de top weten te bereiken, maar lang niet allemaal slaagden zij erin daar te blijven. Hoe liep het af met de teams die van de rots kukelden? In deze serie gaan we op zoek naar de verhalen achter de vergane glorie en hoe het nu gaat met de clubs die ooit de trotse kampioenen waren. In het kader van het Europees jeugdkampioenschap keren we vandaag terug naar 2007, het jaar waarin Jong Oranje er voor de laatste keer in slaagde dit toernooi te winnen.

De laatste seconden tikken weg als de bal nog één keer het strafschopgebied ingepompt wordt. Volledig gestrekt slaagt Ryan Henk Donk erin de bal met zijn hoofd voor het doel te brengen, maar omdat alle spelers in een rechte lijn richting het doel zijn gesprint, dreigt de bal achter alles en iedereen te langs te gaan. Tot Maceo Rigters besluit zich in een vloeiende beweging het collectieve geheugen van voetbalminnend Nederland in te schieten. Het wordt het absolute hoogtepunt uit zijn voetballersbestaan. De spits draait zich vliegensvlug om en tovert een magische omhaal uit zijn ongetwijfeld vermoeide benen. Nog voor Rigters op zijn rug in het gras belandt, vliegt de bal de bovenhoek in.

HALVE FINALES

Het is zo langzamerhand een Nederlandse traditie om in de halve finale van een groot toernooi haar beste wedstrijd te spelen. Misschien dat we daarom tot driemaal toe en passant vergaten de WK-finale te winnen. Of het nou in 1974 een spijkerharde confrontatie met de Seleção was (in strikte zin geen halve finale, maar wel de laatste wedstrijd voor de finale. Een wedstrijd waarvan de winnaar zich bovendien rechtstreeks kwalificeerde voor het slotduel), de revanche op West-Duitsland in ‘88 of de wonderschone treffer van Giovanni van Bronckhorst waarmee de de Suarezloze Uruguayanen in 2010 werden verslagen, het was elke keer weer vuurwerk in de halve eindstrijd. In 2007 op het EK Onder-23 was het niet anders. De zege op de Servische ploeg was nauwelijks meer dan een voetnoot in de geschiedenis na het zenuwslopende duel tegen de Engelsen.

NEDERLANDSE JEUGDPLOEGEN

Het waren de hoogtijdagen van het Nederlandse jeugdvoetbal. Terwijl in 2005 de lichting Onder 20 het Wereldkampioenschap in eigen land speelde – waar Lionel Messi Argentinië naar de titel loodste en Nederland sneuvelde na een marathonsessie aan penalty’s tegen Nigeria -, slaagde een jongere groep erin zich via een finaleplaats op het EK Onder 17 als eerste Nederlandse ploeg in die leeftijdscategorie te kwalificeren voor een mondiale eindronde. Beide toernooien eindigden dat jaar voor Oranje vroegtijdig, maar een jaar later was het wel raak. Jong Oranje moest het doen zonder de grote vier (Robin van Persie, Wesley Sneijder, Rafael van der Vaart en Arjen Robben), die met het grote Oranje naar het WK in Duitsland waren afgereisd, maar kon desalniettemin in Portugal beschikken over latere A-internationals als Klaas-Jan Huntelaar, Ron Vlaar, Urby Emanuelson en Kenneth Vermeer.

2006

Ook dit toernooi was weer de halve finale tegen de jonge Les Bleus spectaculairder dan de echte finale. Twee goals van Oranje-uitblinkers Huntelaar en Nicky Hofs hadden voor rust een comfortabele marge gecreëerd, maar de Fransen bogen dat in de tweede helft om. Niet de bekende namen Florent Sinama-Pongolle, Jeremy Toulalan, Rio Mavuba, Jimmy Briand of Yoann Gourcuff, maar de schier onbekende Bryan Bergougnoux bracht de stand vlak voor tijd op gelijke hoogte. Het was Hofs die in de verlenging met zijn tweede treffer Jong Oranje naar de finale schoot, waarin Oekraïne – andermaal een opponent in een finale die, net als de USSR in ‘88, in de groepsfase nog te sterk was gebleken – duidelijk een maatje te klein was: 3-0.

TITELPROLONGATIE

In al haar wijsheid had de UEFA besloten, dat het een goed idee was om vanaf dan het EK voor de oudste jeugdploegen in oneven jaren te gaan organiseren, waardoor Nederland al een jaartje later haar titel kan proberen te prolongeren. Een extra meevaller is dat dit in eigen land mag gebeuren. Met een aantal spelers dat al internationale ervaring heeft opgedaan op het WK -20 van ‘05 en het EK -23 van ‘06 kan trainer Foppe de Haan over een sterke selectie beschikken, met als belangrijkste pijlers Hedwiges Maduro, Ryan Babel en Ron Vlaar. Toch is het een andere speler die in de eerste wedstrijden de aandacht op zich weet te vestigen. Met zijn dribbels, die hij soms zelfs op handen en voeten tot een goed einde weet te brengen, is Royston Drenthe van de ene op de andere dag een begeerd wereldtalent.

AKKOORDJE DER LAGE LANDEN

Na overwinningen op Israël en een op voorhand sterk geacht Portugal, met toptalenten als Nani en Miguel Veloso, heeft Nederland genoeg aan een gelijkspel in de afsluitende groepswedstrijd tegen het België van Thomas Vermaelen, Jan Vertonghen en Marouane Fellaini. Omdat ook onze zuiderburen doorgaan met een gelijkspel lijkt een salonremise in de maak. Na een vroege goal van Rode Duivels-spits Kevin Mirallas slaat de schrik het thuispubliek in de Euroborg om het hart. Kan het dan toch nog misgaan? Treffers van Rigters, Drenthe en AZ-speler Sebastien Pocognoli zorgen op wonderbaarlijke wijze toch nog voor een gelijkspel, al zal iedereen bij hoog en bij laag blijven ontkennen dat dit een vooropgezet plan was. Er stond echter behoorlijk wat op het spel. Met de kwalificatie voor de halve finales hadden beide teams namelijk ook direct een ticket voor de Olympische Spelen van 2012 in Londen te pakken. De tegenstander in de halve finale, Engeland, was natuurlijk al zeker van een plekje op hun eigen toernooi.

ENGELAND

De Engelse selectie herbergt met onder anderen Steven Taylor, Ashley Young, Mark Noble en James Milner meerdere spelers die al actief zijn in de Premier League, dus het belooft alles behalve een makkie te worden. Met Stuart Pearce staat er bovendien een trainer voor de groep met jarenlange ervaring in de nationale ploeg. Maar dat de man niet bepaald een meestertacticus is, heeft hij dan ook al meermaals bewezen. Niet Drenthe, maar Reading-speler Leroy Lita is de man die het op deze warme zomerdag in het Abe Lenstra op de heupen krijgt. De jonge vleugelspeler sticht aan de lopende band gevaar voor het Nederlandse doel en brengt de Engelsen vlak voor rust op voorsprong. Als de aanvaller verrassend genoeg het veld moet ruimen ten faveure van verdediger Anton Ferdinand keren de kansen. Rigters tekent in the dying seconds voor de gelijkmaker (en enkele maanden later ook een miljoenencontract bij het Engelse Blackburn Rovers).

CLASH VAN DE PENALTY-SYNDROMEN

Engeland en Nederland staan niet bepaald bekend als penaltykillers. Beide landen zagen vaak hun aspiraties sneuvelen vanaf elf meter. Dit was dus de uitgelezen kans om daarmee af te rekenen. Toch leek lange tijd geen van beide ploegen te willen winnen. Tweemaal had een speler van Oranje de winnende voor het binnen schieten, maar Arnold Kruiswijk en Daniël de Ridder misten. Nadat Anton Ferdinand de 31e poging van de serie had gemist, was het aan Gianni Zuiverloon om alsnog een einde te maken aan het duel. De rechtsback schoof de bal hard in de linker benedenhoek, ver buiten bereik van Scott Carson, en bracht daarmee zijn team naar de finale.

FINALE

Zoals gezegd was de finale beduidend minder spannend dan het duel met de Engelsen. Ondanks dat de Servische supporters zich luidkeels lieten horen vanuit het uitvak in de Euroborg, was er met de zege op het Engelse sterrenensemble een last van de Nederlandse schouders gevallen. Het zelfvertrouwen was groot richting de finale en dat betaalde zich op het veld al snel uit. Otman Bakkal opende de score, waarna Babel en Rigters na iets meer dan een uur spelen de wedstrijd beslisten. Daar kon een Servische tegentreffer geen verandering meer in brengen en de 4-1 van invaller Luigi Bruins was vooral de kers op de taart.

VERVOLG

De Nederlandse jeugdinternationals waren in trek na hun Europese titel. Maduro trok naar Valencia, Rigters ging dus naar Blackburn en zo maakten meer jongens dat jaar of een seizoen later een mooie transfer. Een deel van de selectie kende sindsdien een mooie carrière. Ron Vlaar, die de finale miste door een blessure, beëindigde onlangs zijn loopbaan, maar kwam daarin tot 32 interlands en speelde in 2014 een sterk WK, en ook Babel heeft een aantal mooie clubs op zijn palmares staan. Datzelfde kan Drenthe trouwens ook zeggen, maar je kan moeilijk beweren dat hij sportief het maximale uit zijn carrière heeft gehaald. En hij is zeker niet de enige waarover je tot die conclusie kan komen. Toen ESPN tien jaar later de balans opmaakte, waren er al meerdere spelers gestopt of bij de amateurs terechtgekomen, zoals Tim Janssen, zoon van eenmalig international Willy Janssen.

EK 2021

Veertien jaar na de laatste succesvolle campagne hoopt een nieuwe lichting dit jaar weer een Europese titel naar Zeist te halen. Daarvoor moet het in eerste instantie afrekenen met Duitsland, Hongarije en Roemenië. Jong Oranje reist af met een goede selectie, al kan datzelfde zeker ook gezegd worden over de Duitse en Franse formaties. Of we een herhaling van het succes van 2007 kunnen verwachten, is nog maar zeer de vraag – zeker na het gelijke spel in het eerste duel tegen de Roemenen – , maar dat enkele spelers een mooie carrière in het verschiet heeft liggen, lijkt duidelijk. Of dat er in tegenstelling tot de generatie van ‘07 ook echt uit gaat komen, zal echter nog moeten blijken.


Kun je geen genoeg krijgen van Buitenlands voetbal, luister dan onze FC Buitenland Podcast! Onze eigen Jaron Blonk, ESPN-commentator Martijn van Zijtveld en Quincy Richardson bespreken in een uur tijd alles wat je moet weten over de vier grootste competities van Europa.