Hoe Gililow op indrukwekkende wijze in de jeugd van CSKA Moskou terecht kwam

17 maart 2021 - 16:29

Niet goed genoeg voor de selectieteams van amateurclubs Roda 23 uit Amstelveen, maar zes jaar later spelend in het hoogste jeugdelftal CSKA Moskou. Het is het bizarre levensverhaal van Philip Gililow, die in de podcast WereldPod voor het eerst zijn verhaal doet. 

“Wat ik dacht toen ik voor het eerst het shirt van CSKA aandeed? Ik had kippenvel”, zegt Gililow in de podcast WereldPod, dat alle Nederlandse voetballers en voetbalsters over de grens volgt. “Het was gewoon extra motivatie. Ik dacht als ik van daar naar hier ben gekomen, hoe ver kan ik dan nog gaan”, vraagt de 17-jarige Nederlander met Russische roots zich af. 

Turnpoint in carrière

Gililow was een succesvol turner, maar speelde het liefste voetbal op de pleintjes in Amstelveen. Op zijn elfde sloot hij zich vervolgens aan bij Roda 23 uit Amstelveen. “Ik kwam in de D7 terecht, omdat ik dus zo laat begon met voetbal. Ik wil niet zeggen dat ik de ster van de team was, maar na een tijdje was ik wel van een ander niveau. Na een paar jaar kwam ik nog steeds niet in het hoogste team te spelen.” 

“Ik lette op mijn dertiende al op mijn voeding en ging vroeg slapen. Voor de rest was ik altijd aan het trainen of extra aan het trainen. Ik begon het spel echt leuk te vinden en wilde er vol voor gaan. Anderen vonden dat misschien raar, maar als ik er echt voor wilde gaan, moest ik er alles voor laten.”

Kansen pakken

Toch kwam hij maar moeilijk in de selectieteams terecht bij de groen-witten en dat steekte bij de jongen die alles deed voor zijn sport. “Mijn vader zei: ‘Kan je niet naar een voetbalkamp gaan?’ Dus dat ben ik toen uit gaan zoeken en toen kwam ik na een tijdje bij de Marcet Academy terecht in Spanje. Ik liet het hem zien en hij zei: ‘Waarom zou je het niet doen?’ Dus toen heb ik mijn ticket van Rusland (waar zijn vader woont, red) naar Amsterdam gecanceld en zat ik twee dagen later in het vliegtuig naar Barcelona.” 

Villarreal, Valencia, Girona, Real Oviedo en Real Zaragoza waren tegenstanders waardoor Gililow het spel op hoog niveau leerde spelen. “En tijdens een toernooi tegen Crystal Palace, daar hebben we toen van gewonnen”, zegt de jeugdspeler lachend. “Maar door corona kon ik het tweede seizoen niet afmaken. Toen heb ik zo’n 300 jeugdtrainers en clubmensen bericht via LinkedIn. Maar ik kreeg maar weinig reacties. Mijn vader heeft toen iemand benaderd, wie nu mijn zaakwaarnemer is. Dankzij hem kon ik een week op proef bij CSKA Moskou.” 

Veel te kiezen

Gililow werd al snel aangenomen en leert nu langzaam de regels die bij een profclub horen. “De meeste spelers moeten hier om half tien hun telefoon inleveren. Wij gelukkig niet, omdat we in het hoogste team spelen in de jeugd. Het team dat hierna komt is al het eerste elftal, maar ik kan hier gelukkig nog twee jaar in de jeugd spelen. Door mijn papieren moest ik een half jaar wachten totdat ik officiële wedstrijden kon spelen. Twee weken geleden heb ik mijn officiële debuut gemaakt nadat ik wat oefenwedstrijden heb gespeeld. Daarin scoorde ik meteen zegt hij.” Met twee paspoorten durft hij nog niet te zeggen voor welk land hij liever uit wil komen. “Dat weet ik nu nog niet. Het zou al een eer zijn als een van de ploegen me wil hebben.”