4 minuten

De belangrijkste ‘aankoop’ deze zomer in Enschede was zonder meer Ted van Leeuwen. De technisch directeur die na een jaar terugkeerde in de Veste heeft het  dit seizoen weer voor elkaar gekregen om een degelijke selectie samen te stellen met extreem beperkte middelen. Er werd onder leiding van de nieuwe technisch directeur onder meer een bus Latino’s binnen gehaald bij Twente. Spelers die nog nooit van Enschede gehoord hadden. Spelers waarvan menig voetbalkenner op hun beurt nog nooit van gehoord had. Een nieuweling die eruit springt is de Spaanse rechtsbuiten Aitor Cantalapiedra. Een speler waarvan z’n acties zo mogelijk nog mooier zijn dan z’n voetbalnaam.

Tekst: Maurits Horst

Ted van Leeuwen > Jan van Halst

FC Twente heeft nauwelijks financiële middelen en is dit seizoen ook nog eens actief op het tweede niveau in Nederland. De logische vraag die je dan natuurlijk over de nieuwkomelingen krijgt is: ‘’Zo goed kunnen ze toch niet zijn’’? Het zegt echter veel over Ted van Leeuwen en zijn netwerk dat hij, nu FC Twente op het tweede niveau acteert, ogenschijnlijk een betere selectie in elkaar heeft gezet dan Jan van Halst vorig jaar in de Eredivisie.

Waar Van Halst nog drie ton kon betalen voor Tom Boere was er dit jaar nauwelijks geld beschikbaar. Van Leeuwen moest zelfs de voornaamste namen van zijn lijstje schrappen omdat Twente lang nog niet zeker was van haar voortbestaan. FC Twente doet echter mee om de koppositie in de Keuken Kampioen Divisie en dat is voor een groot deel toe te schrijven aan de spelers die Ted van Leeuwen heeft opgepikt.

Mentaliteit

Terug naar Aitor, een jongen uit Barcelona, die na het doorlopen van meerdere Spaanse jeugdelftallen in 2014 ook daadwerkelijk terecht kwam bij het grote FC Barcelona. Maar nee, ondanks dat hij twee bekerwedstrijden speelde in de hoofdmacht, was Camp Nou nog wat te hoog gegrepen. Hij maakte zijn minuten de jaren daarna in de tweede elftallen van Barcelona, Villarreal en Sevilla. Bij laatstgenoemde club liep hij deze zomer uit zijn contract. Wat uiteraard opvalt als je naar zijn statistieken kijkt is dat hij bij de clubs waar hij speelde dus bijna alleen minuten maakte in tweede elftallen. Bij Barcelona speelde hij wel twee keer in de beker en bij Villarreal eenmaal in de competitie, maar daar bleef het dan ook bij. Hij is dus in Spanje bij drie verschillende clubs niet doorgebroken. Het zijn grote clubs in Spanje natuurlijk, maar het moet toch iets met je doen als speler.

Als het keer op keer niet lukt je in de kijker te spelen van de grote jongens is er wel de nodige mentaliteit en discipline nodig om te blijven gaan. Hij speelde vorig seizoen 21 wedstrijden in LaLiga 2 waarin hij slechts een keer scoorde en twee assists gaf. Daar is hij binnen een paar wedstrijden bij FC Twente al overheen. En natuurlijk het niveau in Spanje zal hoger liggen, maar als jonge jongen je land verlaten, in een stad waar je nog nooit van gehoord hebt zonder dat je de taal spreekt is toch wel iets knaps. Alhoewel, op het trainingsveld zal inmiddels meer Spaans gesproken worden dan Twents.

Verbetering

In de beginfase van de competitie was hij veel met zichzelf bezig waardoor veel van zijn acties balverlies opleverden. Langzamerhand begint hij echter steeds succesvoller te worden bij het inzetten van acties. Het percentage balverlies neemt af en zijn succespercentage loopt op. Het zegt genoeg dat in de afgelopen wedstrijden Aitor steeds dreigender wordt en vaak aan de basis staat van een Twentse aanval. Het voornaamste verbeterpunt ligt nog in de passing in voorwaartse beweging. Aan zijn trap ligt het overigens niet. De Spaanse rechtsbuiten heeft een geweldige trap in zijn linkerbeen en de vrije trappen vanaf de rechterkant leveren vaak veel gevaar op. Hij gaf op die manier alleen al Peet Bijen twee keer de kans om op het scorebord te komen.

De vergelijking met Hakim Ziyech in zijn Twente-tijd blijkt daardoor vrij snel gemaakt. Ze zijn qua type ook wel te vergelijken, qua haarstijl overigens ook. Ziyech was ruim twee seizoenen enorm belangrijk met doelpunten en assists. En Aitor heeft de potentie om voor Twente, op een niveautje lager, die cruciale rol op zich te nemen. Kijkend naar afgelopen week bijvoorbeeld: drie wedstrijden met elke wedstrijd een doelpunt of een assist waaronder de winnende tegen Jong PSV.

Speeltuin de Euroborg

Als we zijn spel tegen Eredivisionist FC Groningen bekijken zie je dat Aitor, ondanks de zwakke tegenstander, steeds meer de kar begint te trekken. Of begint hij althans te helpen met trekken. Hij was voor 92% nauwkeurig in de passing, gaf meerdere sleutelpasses en creëerde drie grote kansen. Het is dan ook niet gek dat hij de assist leverde op Peet Bijen en nog een keer de paal raakte. Hij heeft, om door te gaan op zijn dribbels, acht keer een actie in gezet waarvan zes keer succesvol.  Wat aan het begin van de Keuken Kampioen Divisie eerder andersom was. Het was voor FC Twente heerlijk voetballen in de tweede helft in Groningen waarin de ploeg van Marino Pusic met de enorme ruimte die er lag de wedstrijd naar zich toe trok.

De drang naar succes

Alles en iedereen rond de club FC Twente is dit seizoen bezig met één doel: promoveren. Het kan een voordeel zijn dat niet alleen de supporters uit Enschede een krasje hebben opgelopen vorig seizoen, maar dat ook het merendeel van de selectie een krasje heeft. Als we dan naar Aitor kijken is hij in Spanje zoals gezegd mislukt. Die jongen is naar Enschede gekomen om zichzelf te bewijzen en het plezier van de nieuweling is op zijn gezichten af te lezen. Als spelers zoals Aitor hun teleurstellingen uit het verleden kunnen omzetten in motivatie om als de brandweer te gaan voor FC Twente, net als bijvoorbeeld de sponsors en de Twentse ondernemers, kan er dit seizoen iets heel moois ontstaan voor de Tukkers.

Cover foto: Pro Shots