4 minuten

Illustrator: Barry Pirovano

“Waarom in je zomervakantie een stage bij Aston Villa volgen, als je ook met je meiden in het park kan zijn?” Het talent heeft Troy Deeney wel, maar de wil ontbreekt.

De in Birmingham geboren Troy Deeney kent een lastige jeugd. Op een plek waar criminaliteit meer regel dan uitzondering is en zijn ouders uit elkaar gaan, leert hij al snel leven volgens de wetten van de straat. Voetbal is daarin bijzaak. Het talent van de jonge Deeney lijkt lange tijd verloren te gaan. Kansen, zoals de proefperiode bij Aston Villa, laat hij lopen. “Pas op de laatste dag was er een wedstrijd, waarom zou ik dan de eerdere dagen gaan?”, zo laat hij destijds optekenen. Ook op school is het gebrek aan motivatie een probleem. Op zijn veertiende stopt hij met school, op zijn vijftiende keert hij terug om de school een jaar later definitief te verlaten. Zonder diploma wordt Deeney stratenmaker, terwijl hij in zijn vrije tijd voor het lokale Chelmsley Wood speelt.

Will Grigg

Verdiend of niet, de kansen voor de talentvolle Deeney blijven komen. Walsall, een club uitkomend op het derde niveau van Engeland, toont interesse na een wedstrijd waarin Deeney liefst zevenmaal scoort. Achteraf bekent hij dronken te zijn tijdens deze wedstrijd. Ook bij Walsall wordt hem een stage aangeboden, in 2006 tekent hij  uiteindelijk een bij de club. De stap naar Walsall, waar hij ook met cultheld Will Grigg speelt, is voor Deeney een stap in de richting van een makkelijker leven. Ook op het veld heeft dit zijn uitwerking. Waar hij in het seizoen 2006/2007 eerst nog een halfjaar wordt uitgeleend aan het lager spelende Halesowen Town FC, beleeft hij in het seizoen 2007/2008 zijn doorbraak bij The Saddlers. Hij speelt dit seizoen liefst 35 wedstrijden in de League One, waarin hij echter maar eenmaal het net vindt. Als invaller maakte hij in de 86e minuut de 1-2, uit bij Millwall.

deeney-family-by-franziska-cc-by-2-0

Na een aardig debuutseizoen laat de aanvaller in 2008/2009 zien ook doelpunten te kunnen maken. Waar Deeney het seizoen begint als wissel, biedt de komst van een nieuwe trainer in de winter uitkomst voor hem. Na het ontslag van Jimmy Mullen is Deeney onder Chris Hutchings (ex-prof van onder meer Chelsea) vaste basisspeler en ontwikkelt zijn stijl als centrumspits. Vanaf 24 januari scoort hij tienmaal in 22 wedstrijden. Het seizoen daarop trekt hij in dezelfde lijn door. Het vertrouwen van Hutchings betaalt zich uit en na 14 goals in 42 wedstrijden blijkt hij het niveau van de League One ontgroeit. Malky Mackay, manager van -het een niveau hoger uitkomende- Watford FC laat zijn interesse in de spits blijken.

Gevangenisstraf

Opvallend genoeg debuteert Deeney op dezelfde dag dat hij gecontracteerd wordt door Watford. Wegens stroeve onderhandelingen komt de deal pas rond op de dag dat Watford aantreedt tegen Norwich City. ’s Middags komt hij in de 57e minuut op het veld voor vleugelaanvaller Marvin Sordell en maken de fans kennis met de voor 725.000 euro aangetrokken Deeney. Ondanks de stijgende lijn in zijn carrière blijft de moeilijke jongen in hem naar voren komen. Als het vervolgens ook voetballend bij Watford steeds moeilijker wordt, spelen oude problemen op. Drankproblemen, uitgaan en het flink verhoogde salaris leiden uiteindelijk tot een gevangenisstraf. Voor degenen die Deeney alleen kennen als voorbeeldige aanvoerder van Watford is dat nagenoeg onvoorstelbaar. Een vechtpartij buiten een nachtclub in Birmingham is genoeg voor een straf van liefst tweeënhalve maand. Van juni tot en met september kan hij niet uitkomen voor The Hornets.

Hoe clichématig het ook is, de gevangenisstraf blijkt dé oplossing voor de sterke aanvaller. Bewustwording van de problemen die hij heeft, van zijn potentie als voetballer en van de verantwoordelijkheid die hij draagt voor zijn familie zorgen ervoor dat zijn instelling veranderd. En wat blijkt, zijn voetbalkwaliteiten beginnen de doorslag te geven. Als aanvaller wordt de Engelsman met Jamaicaans bloed steeds belangrijker. In november 2012 lukt het Deeney zelfs om in zes opeenvolgende Championship-wedstrijden te scoren. Samen met de ontwikkeling van Deeney loopt de opmars van Watford. Onder Gianfranco Zola schommelt de ploeg eerst in het rechterrijtje, maar later maakt de ploeg steeds meer stapjes op de ranglijst, eindigend op een prachtige derde plek. Ondertussen is er een hoogst onwaarschijnlijk scenario ontstaan. Bij afwezigheid van middenvelder Karl Henry is Troy Deeney aanvoerder van de ploeg.

Play-offs

De derde ploeg van het Championship neemt het in de play-offs op tegen Leicester City. De legendarische terugwedstrijd – Watford-doelman Almunia stopt een strafschop in de 96e minuut, Watford countert en Deeney scoort, waardoor Watford doorgaat naar de finale van de play-offs – zorgt uiteindelijk niet voor promotie. Crystal Palace is in de finale te sterk en promoveert.

Voor Watford smaken de promotiewedstrijden naar meer. Het seizoen 2013/2014 begint nog goed, maar eindigt in mineur met liefst vier verloren wedstrijden op een rij. Indrukwekkender zijn de prestaties van Deeney. De spits, die nog steeds regelmatig aanvoerder is, mist in dit seizoen slechts twee wedstrijden door kleine blessures en maakt in de andere 44 (!) wedstrijden altijd de 90 minuten vol. De hattrick die hij in de tweede wedstrijd tegen Bournemouth (6-1 winst) maakt, blijken geen gelukstreffers: de spits maakt er in totaal 24 dit jaar.

promotion-after-sheffield-by-franziska-cc-by-2-0

Promotie

Na dit mager verlopen seizoen ziet geen supporter van The Hornets een promotie aankomen. Ook de vele trainerswisselingen doen de ploeg geen goed. Maar, met Troy Deeney als aanvoerder lukt het Watford dat jaar erna om voor het eerst in acht jaar de stap omhoog te maken. Watford naar de Premier League, het lijkt onvoorstelbaar. Maar op een slechte periode in november na wint Watford de ene na de andere wedstrijd en is Deeney een van de smaakmakers van de ploeg. Samen met de van Udinese overgekomen Odion Ighalo vormt hij een dodelijk duo in de voorhoede. Een Premier League-waardige aanval zelfs, zo blijkt tegenwoordig. Deeney en Ighalo maken dit seizoen respectievelijk 21 en 20 goals. Deeney eindigt echter niet als topscorer. Daryl Murphy maakt er dit seizoen 27 voor Ipswich Town, dat ondanks de prestaties van Murphy slechts zesde eindigt. De winst op Brighton op de een na laatste speeldag zorgt voor een zekere promotie én een huilende Troy Deeney: “Ik heb in vijf jaar niet gehuild, maar vandaag was het zo ver. Zowel voor mij persoonlijk als de groep is dit geweldig”, vertelt hij tegen SkySports.

Ook een kampioenschap ligt lange tijd in het verschiet. De strijd lijkt gestreden als Watford op de laatste speeldag een punt voorsprong heeft op het Bournemouth van Eddie Howe en er lange tijd een 1-0 voorsprong op het scorebord staat. In de allerlaatste minuut maakt invaller Atdhe Nuhiu echter de gelijkmaker. De winst van Bournemouth zorgt voor een onverwachte wending in de kampioensrace: Eddie Howe pakt de titel, maar ook Watford promoveert.

Leiderscapaciteiten

Al twee seizoenen lang blijkt ook de Premier League niet te hoog gegrepen te zijn voor Watford en Troy Deeney. Sterker nog, de aanvoerder houdt zijn ploeg regelmatig overeind met zijn ongelofelijke werklust, scorend vermogen en leiderscapaciteiten. Samen met Ighalo vormt hij een van de dodelijkste aanvalsduo’s in een van de grootste competities ter wereld en is hij een garantie voor goals. De transformatie is compleet: van een in de gevangenis belande probleemjongen tot een uitstekende aanvoerder van een Premier League-team. Best aardig, niet?