2 minuten

Woest brullend en met twee handen achter z’n oren rent Kasper Dolberg langs de tribunes. Het publiek wordt gek en de doelpuntenmaker wil het weten. De normaal ijskoude Deen is ongekend uitgelaten. Zo zagen we hem nog niet eerder. Op de PlayStation kan het allemaal.

door Floris Roos

Dolberg is normaal gesproken tamelijk emotieloos. Vorig jaar maakte hij soms doelpunten die onwaarschijnlijk knap en mooi waren. Zou ik zo doel treffen, dan zou ik gillend van geluk vier rondjes om de Johan Cruijff Arena rennen. Met schuim op de bek. Dolberg doet die dingen vaak af met een flauw lachje.

In de nieuwe computergame ‘Pro Evolution Soccer 2018’ is de digitale evenknie van de Deense spits echt heel nauwkeurig nagemaakt. De blik staat op standje nors en koud. Het lijkt wel een klein beetje op een robot. Emotieloos as always. Dat verandert echter als je hem tot een doelpunt beweegt… Dan krijg je een Dolberg te zien waar je een klein beetje van schrikt.

Bij de volgende rake kopbal vliegt hij als een waanzinnige over de reclameborden en rent luid brullend richting publiek. Z’n medespelers volgen hem op gepaste afstand. Door mijn spelcomputer zie ik het hem allemaal doen. Het ziet er een beetje gek uit en ik verwacht ieder moment een digitaal figuurtje met een dwangbuis. Ondertussen zoekt hij Younes op. Die gaf de voorzet en Dolberg poetst denkbeeldig diens schoenen.

Na elke treffer kun je de doelpuntenmaker op verschillende manieren een goal laten vieren. Wil je Dolberg als een idioot naar de cornervlag sturen om daar gekke bekken te trekken? Kan allemaal met wat handige knopcombinaties. Na een fraaie stiftgoal laat ik de spits naar de zijlijn spurten. Hij vindt een camera en zoekt contact met de zogenaamde mensen thuis op de bank. Een kushandje volgt.

Na het eindsignaal claimt de spits de wedstrijdbal en loopt veel te stoer voor zijn doen richting zijlijn, zichtbaar trots met de hattrick. Weer kijkt hij in de camera en toont ons trots de bal. Het speeltuig krijgt vervolgens nog een dikke kus ook. Tjonge.

Nou heb ik een tamelijk grote fantasie, maar dit alles zie ik Dolberg toch écht niet doen.

Hoewel sommige dingen best overeenkomen. Ook in mijn spelletje mist de digi-Deen wel eens een kans. Dan slaat hij zichtbaar kwaad en mismoedig op de grond. De computeranimatie van Dolberg trekt dan een werkelijk van pijn vertrokken gezicht, vol onbegrip.

En wat bleek, precies dit deed de échte Dolberg afgelopen zondag ook in Den Haag. Als invaller kwam hij in een bizarre scrimmage terecht, waarbij het hem nét niet lukte de trekker over te halen. Het zou een – zeker voor Dolberg – zeer welkome treffer zijn geweest. De winnende ook. De invaller baalde zichtbaar en sloeg kwaaiig en vol frustratie op het Haagse kunstgras.

Later op de avond speelt Emma nog een potje voetbal op de spelcomputer. Als ik even over haar schouder meekijk, zie ik Dolberg uitzinnig door het beeld hossen met Klaas Jan Huntelaar op z’n rug.