2 minuten

Sander Jonkman en Willem Haak zijn gek op het Italiaanse voetbal en allebei verliefd op een club uit Milaan. De een Milanista, de ander Interista. De komende tijd schrijven ze elkaar brieven over hun grote liefdes. Deze week is het de beurt aan Sander, de Milanista. Over het hernieuwde enthousiasme bij zijn club, en de man aan wie dat te danken is: Rino Gattuso .

Buongiorno Willem,

De doelstelling van Milan voor dit seizoen was ‘vasthouden van het nieuwe enthousiasme’, dat werd geïntroduceerd door de nieuwe eigenaar en de nieuwe aankopen. Van dat nieuwe enthousiasme was eind december niks meer over. Milan stond 8ste, had negen minder punten dan vorig seizoen na 17 speelronden en Vincenzo Montella was zojuist bij het grofvuil gezet voor het volgende clubicoon dat gedoemd was te mislukken: Gennaro Gattuso. Toch?

Drie maanden later is er een hernieuwd nieuw enthousiasme. En dat komt allemaal door Rino Gattuso. Als speler alles gewonnen wat er te winnen valt. Maar dat geeft, zeker in San Siro, geen enkele garantie voor een succesvolle trainerscarrière zoals u weet. Zie Leonardo, Seedorf, Inzaghi en Brocchi. Maar Gattuso is anders. ‘’Hij heeft geleerd’’, zo zei Carlo Ancelotti over zijn oud-pupil. Bij Sion, bij Palermo, bij Kreta, bij Pisa en de Primavera. Maar altijd met die ene droom in het achterhoofd: op een dag trainer zijn van zijn Milan. Op Youtube staat een schitterend filmpje, met Gattuso zittend tussen de wijnflessen, waarin-ie zijn droom toelicht. Een absolute mustsee.

De droom van Gattuso is uitgekomen. Noodgedwongen en eerder dan gepland. Maar hij doet het fantastisch! Milan staat inmiddels 6e en heeft weer evenveel punten als vorig seizoen na 28 wedstrijden. Champions League-voetbal kan nog er zelfs nog kans op zilverwerk: Milan speelt 9 mei bekerfinale tegen Juventus. Maar het allermooist is toch dat Gattuso zijn diepgewortelde clubliefde weet over te brengen op de selectie.

Voor zijn komst was Milan een elftal met elf individuen, zoals ik ook al beschreef in mijn vorige brief aan jou. De aankopen, van in totaal 250 miljoen euro, vielen tegen. Maar Gattuso heeft er een écht team van gemaakt. Zondag speelde Milan tegen Chievo. Terwijl ik op de terug was van AZ – Groningen (er moet ook gewerkt worden), zag ik de pushberichten: 1-0 Milan, 1-1 Chievo, 1-2 Chievo, rust. Ik probeerde mij in te beelden hoe het vervolgens in de kleedkamer aan toe zou gaan. Gattuso schreeuwend; de spelers nogmaals bewust makend van het logo van Milan, de kleuren, de historie. Dat het een schande zou zijn om punten te verspelen tegen de Vliegende Ezels, in de wetenschap dat concurrent Inter eerder met 5-0 had gewonnen. Dat ze het moeten doen voor die 50.000 man in het stadion. En dat als een 15 minuten durende tirade.

Misschien is het zo gegaan, misschien ook niet. Maar toen ik op de bank zat voor de tweede helft, zag ik Milan vechten voor elke bal en uiteindelijk een 2-1 achterstand ombuigen in een 3-2 overwinning. Drie dagen eerder was ik in Londen en zag ik Milan weliswaar uitgeschakeld worden door Arsenal in de Europa League, maar na een slechte 1e wedstrijd deed Milan nog alles voor een historische comeback (en met een andere scheidsrechter had het misschien zelfs wel gekund). Dat allemaal dankzij Gattuso. Hij heeft Milan het nieuwe enthousiasme teruggegeven. Hopelijk eindigt dat straks met de ultieme beloning: Champions League-voetbal en de beker.

Ciao,

Sander

Yordi en Jean-Paul hebben het wekelijks over de Serie A, en ook over het Milan van Sander, en het Inter van Willem. Ook de andere 5 topcompetities komen aan bod: