2 minuten

Sander Jonkman en Willem Haak zijn gek op het Italiaanse voetbal en allebei verliefd op een club uit Milaan. De een Milanista, de ander Interista. De komende tijd schrijven ze elkaar brieven over hun grote liefdes. Deze week is het de beurt aan Willem, die niet warm wordt van het optreden van ‘zijn’ Inter maar wel uitkijkt naar de derby van aankomende zondag.

Ciao Sander,

Waar ik begin dit seizoen een nogal grote mond had, moet ik er nu toch echt aan geloven. Inter stelt al weken teleur. In 2018 wonnen mijn Nerazurri pas twee keer en na het uitbrengen van Inter Bells bakken de spelers er niets meer van. Waarschijnlijk zijn Icardi & Co blijven hangen in hun carrière als zanger, want op het veld lukt er niets meer. Het erge is dat niemand weet waar het aan ligt. Van de ene op de andere dag is het knappe Inter van het begin van het seizoen veranderd in een enorm lelijk meisje. Je kan er bijna niet naar kijken.

En toch doe ik het elke zaterdag weer. Weliswaar werd er afgelopen weekend nog met 2-0 van Benevento gewonnen, echt genieten was het niet. De nummer 20 van de Serie A was 60 minuten lang de baas in San Siro. Na wat gelukjes was het toch Inter dat de overwinning over de streep trok. Uitgerekend de verguisde Andrea Ranocchia maakte de beslissende 2-0. Het team juichte alsof het net de Champions League had gewonnen.

Échte Interisti weten echter wel beter. Was er maar een tijdmachine terug naar 2010. Na die magische nacht in Madrid is het nooit meer goed gekomen. En ook dit seizoen vrees ik dat het Inter niet gaat lukken zich op te richten. Daarvoor gaat het momenteel te slecht. Daarvoor zijn de huidige veldspelers mentaal te slecht. Daarvoor is de neerwaartse spiraal te groot. En daarvoor is het zelfvertrouwen te broos.

Maar goed, genoeg over Inter. Afgelopen zondag heb ik voor het eerst in tijden voor 90 minuten naar Milan zitten kijken. Ik zou graag anders beweren, maar ik was enorm onder de indruk. Roma werd overklast (0-2). Trainer Gennaro Gattuso lijkt het allemaal perfect op de rit te hebben. Tactisch klopt alles en de spelers lijken weer in hun eigen kunnen te geloven. Testa e grinta, Gattuso heeft het teruggebracht.

Dat is vooral te zien aan middenvelder Franck Kessiè. De Ivoriaan maakte afgelopen zomer de overstap van Atalanta naar Milan en bakte er in de eerste seizoenshelft helemaal niets van. Na het ontslag van Montella heeft Kessiè zich enorm opgericht. Hij draagt het middenveld. En wat te denken van Leonardo Bonucci. Afgekraakt in de eerste paar maanden van het seizoen, maar onder Gattuso toch weer de geweldige verdediger van weleer. Hij vormt een mooi koppel met Alessio Romagnoli, de verdediger van de toekomst.

Desondanks kan en wil ik deze week niet té lovend over Milan zijn. Aankomende zondag staat namelijk de derby op het programma; Milan-Inter. Het is een cliche, maar de derby is altijd goed voor spanning en sensatie. Ik heb er nu al veel zin in. Samen met mijn vader ben ik aanwezig in San Siro. Stiekem ben ik een beetje bang voor een nederlaag voor Inter, maar dat hoeft niemand te weten.

Ik spreek je na dé wedstrijd,

Willem