2 minuten

Sander Jonkman en Willem Haak zijn gek op het Italiaanse voetbal en allebei verliefd op een club uit Milaan. De een Milanista, de ander Interista. De komende tijd schrijven ze elkaar brieven over hun grote liefdes. Sander blikte vorige week vooruit, Willem zat gisteren bij Il Derby.

Ha Sander,

Tsja. Waar moet ik beginnen? Bij de blauwzwarte Madonnina? Het kolkende San Siro? Het falen van Milan-trainer Montella? Het deuntje van ‘Pazza Inter Amala’, dat 24 uur na de wedstrijd nog steeds in mijn hoofd zit? Of misschien toch bij de heerlijke hattrick van Mauro Icardi?

Het spijt me, maar je merkt het al. De overwinning smaakt zoet. Er is niet veel mooier dan een winnende in de 90e minuut. Al hoef je dat Milan-keeper Gianluigi Donnarumma niet meer te vertellen..

Maar goed, klaar met de grappen. Laten we de uitslag voor het gemak even vergeten. Tijdens het duel tussen jouw Milan en mijn Inter vielen me nogal wat dingen op.

Allereerst de rol Milan-aanvaller Suso. Met zijn snelle voetenwerk is hij in staat het elke verdediger in de Serie A lastig te maken. Vooral tegen Inter is de Spanjaard elke keer weer (irritant) goed. Normaal gesproken komt Suso vanaf de rechterflank naar binnen, om de bal vervolgens in het doel te krullen. Het lukte hem gister één keer, met een prachtig doelpunt als gevolg.

Dat de trademark-actie van Suso tegen Inter slechts een enkele keer te zien was, was niet te wijten aan goed verdedigen van de Nerazzurri. Nee, het was Milan-trainer Montella die ervoor koos de Spanjaard als schaduwspits op te stellen. Een tactische blunder, aangezien de linksachter-positie juist de zwakste plek van dit Inter is. Montella koos voor Borini op rechts. Domme zet.

Aan Milan-zijde viel ook Gianluigi Donnarumma (in negatieve zin) op. Gedurende de wedstrijd werd de keeper constant onder druk gezet. Hiervan raakte Gigi nogal in paniek, want keer op keer verspeelde hij met zijn lange trap de bal. Gelukkig is mister Donnarumma pas achttien. Genoeg tijd om zijn voetenwerk bij te schaven. Het is broodnodig.

Ten derde de zaak Bonucci. En ja, het is na acht speelrondes echt een case. Bij Juventus rekende ik de Italiaan tot de beste verdedigers ter wereld. Na het zien van zijn eerste wedstrijden voor Milan zou ik hem eerder vergelijken met spelers als Andrea Ranocchia en Duvan Zapata. Wat is er met mister Bonucci aan de hand, Sander? Het is mij een raadsel.

Dan toch nog even over mijn Inter. Wat is het hebben van een manager als Luciano Spalletti een verademing. Met zijn charisma, het constant verdedigen van de Inter-kleuren en met zijn tactische keuzes doet Spalletti veel denken aan José Mourinho. Sinds 2002 hadden de Nerazzurri niet meer zoveel punten (22) na acht competitiewedstrijden. Het is echt de verdienste van mister Spalletti.

Dat Spalletti het beste uit zijn spelers haalt, was ook in de wedstrijd tegen Milan te zien. Antonio Candreva speelde een fantastisch duel op rechts, Milan Skriniar behoort momenteel bij de beste centrale verdedigers van de Serie A en ook Matias Vecino speelt wekelijks op zijn absolute topniveau.

Geen zorgen. Ik vergeet Mauro Icardi niet. Onder Spalletti lijkt de Argentijn zich tot absolute topspits te ontwikkelen. De Argentijn draagt het elftal, scoort aan de lopende band en is wekelijks beslissend. Zijn doelpunten tegen Milan deden denken aan Diego Milito in zijn beste tijd.

In 2012 besliste Milito de derby met een hattrick (4-2). Gister lukte het Icardi om met een hattrick eigenhandig het Mariabeeldje op de Duomo blauwzwart te verven: 3-2.

Ik was bij beide duels aanwezig. Na beide wedstrijden bleef het deuntje van ‘Pazza Inter’ nog een paar dagen in m’n hoofd zitten. Het hoort bij het nagenieten, denk ik.

Ciao,

Willem

Il Derby nog niet gezien? Check hier de samenvatting.