2 minuten

Sander Jonkman en Willem Haak zijn gek op het Italiaanse voetbal en allebei verliefd op een club uit Milaan. De een Milanista, de ander Interista. De komende tijd schrijven ze elkaar brieven over hun grote liefdes. Sander trapt af.

Buongiorno Willem,

Je zult wel hebben gelachen afgelopen weekend. Voor het nieuwe Milan stond de eerste echte test op het programma. Hoge verwachtingen. Maar er werd met 4-1 verloren van Ciro Immobile. Ik zag het wel op je Twitteraccount. Je moest lachen hoe Leonardo Bonucci kinderlijk voorbij werd gelopen. Maar de laatste jaren als Milanista hebben één voordeel: je leert lijden. Vorig seizoen werd in de 3e speelronde met 1-0 verloren van Udinese. In San Siro. Voor 30.000 man. Ik heb Muntari zien voetballen in het goddelijke rood-zwart; Constant, Vila, Poli, Mesbah, en ga zo maar door. Daar wordt een mens sterker van. Deze zomer zijn er eindelijk fatsoenlijke spelers gekomen. Maar tegen Lazio bleek dat je elf nieuwe spelers kan kopen, maar geen team. Het heeft tijd nodig, maar ben ervan overtuigd dat het goed gaat komen. Niet direct de Scudetto hoor. Dan vergaloppeer je volgens mij in enthousiasme. Nee, eerst maar eens de Champions League halen, zoals het plan voorschrijft.

Overigens heeft de nederlaag tegen Lazio ook nog wat goeds opgeleverd. Montella is overgeschakeld op een 3-5-2-systeem en tegen Austria Wien bleek direct waarom. Meer zekerheid voor Bonucci, die met dit systeem 6x kampioen van Italië is geworden. En niet alleen voor hem is het beter, maar ook voor de backs. Ze houden van aanvallen en met 3-5-2 krijgen ze altijd rugdekking. Met 4-3-3 worden hun defensieve beperkingen teveel blootgelegd. Gelukkig heeft Montella dat ook gezien. Helaas is de vreugde van korte duur, omdat zomeraankoop Andrea Conti zijn kruisband heeft gescheurd op de training. Minstens een half jaar wachten dus om de 25 miljoen euro, die voor hem is betaald, verzilverd te zien worden. Een flinke tegenvaller, waar door aartsrivaal Inter met klasse op is gereageerd.

Jouw Inter. De club die zich in de schaduw van Milan eigenlijk ook fantastisch heeft versterkt. 9 punten uit 3 wedstrijden, met overwinningen op Roma en Fiorentina. Dat is een geweldig begin! Of ik het je misgun? Zeker niet. We weten allebei dat de Serie A de Milanese clubs nodig heeft om Juventus van de troon te stoten. En ook om in Europa weer eens een cup te winnen. Een kruistocht zij-aan-zij! Wil ik alleen nog kwijt dat ik zo blij ben dat de Serie A weer is begonnen. Als je senatoren als Fabio Quagliarella en Marco Borriello weer hun goaltjes ziet maken, de curva van Benevento, de baard van Stefano Pioli… Echt heerlijk! Volgende week kan ik zelf eindelijk weer wat calcio opsnuiven: ik ga naar Milan tegen het gepromoveerde SPAL. Het is daarbij hopen op een VAR-beslissing. Dat staat in Italië namelijk gelijk aan totale chaos en hilariteit.

Ciao,
Sander

Hoe het hart van Sander rood-zwart kleurde vertelde hij niet zo lang geleden bij de Panenka Podcast: